Προσφυγή του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο ΕΔΑΔ  για τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης

Εξαιρετικά ενδιαφέρον το άρθρο στο σημερινό “Έθνος της Κυριακής” για τις επόμενες κινήσεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου
και του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, προκειμένου να επιτευχθεί η επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Στο άρθρο
επισημαίνεται: “Τον δρόμο που άνοιξαν οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) κατά του
τουρκικού κράτους τα τελευταία χρόνια (Ορφανοτροφείο της Πριγκήπου, ακίνητα της Μεγάλης του Γένους Σχολής, αλλά και των
ακινήτων της Εκκλησίας της Κοιμήσεως της Θεοτόκου της Τενέδου) σκοπεύει να ακολουθήσει το Οικουμενικό Πατριαρχείο της
Κωνσταντινούπολης και για το θέμα της επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, που έκανε λόγο για καθημερινή σταύρωση του ίδιου και των Ελλήνων της
Κωνσταντινούπολης, προσδιόρισε και τις επόμενες κινήσεις του: όταν εξαντληθούν τα ένδικα μέσα στην Τουρκία, θα
ακολουθήσει η προσφυγή στο ΕΔΑΔ. Αναμένεται μάλιστα να υπάρξουν εξελίξεις προς αυτήν την κατεύθυνση μέσα στο 2010.

Το ΕΔΑΔ καταδίκασε την Τουρκία για την καταπάτηση από το τουρκικό Δημόσιο του ελληνικού Ορφανοτροφείο της Πριγκήπου,
που ανήκε από το 1902 στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Συνηγορούν και οι Τούρκοι
Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων όλες οι αποφάσεις ήταν ομόφωνες, με την ψήφο και του Τούρκου ή της
Τουρκάλας δικαστή, καταδικάζοντας την Τουρκία για «παραβίαση του άρθρου 1 του πρόσθετου πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής
Σύμβασης για της Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδώς Ελευθεριών, που αφορά την προστασία της
ιδιοκτησίας…
Επιπλέον το δικαστήριο αναγνωρίζει τον οικουμενικό χαρακτήρα του Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης.
Στην απόφαση-ορόσημο τον Ιούλιο του 2008 για το Ορφανοτροφείο της Πριγκήπου αναφέρεται ως Οικουμενικό και επισημαίνεται
ότι έχει ρόλο συντονιστή ολόκληρου του ορθόδοξου κόσμου. Το τουρκικό κράτος, όμως, από την πλευρά του συνεχίζει να μην
αναγνωρίζει τον οικουμενικό χαρακτήρα του Πατριαρχείου και οι τουρκικές Αρχές δεν επιτρέπουν τη χρησιμοποίηση του όρου
«Οικουμενικός» σε οποιαδήποτε θρησκευτική δραστηριότητα.
Επίσης, δεν αναγνωρίζει νομική προσωπικότητα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, με αποτέλεσμα να μην αποδέχεται και τα
ιδιοκτησιακά του δικαιώματα.
Κυριότητα από το 1902
Ακόμη και ο ίδιος ο Πατριαρχικός Οίκος δεν θεωρείται περιουσία του Πατριαρχείου, ενώ το 2005 η τουρκική δικαιοσύνη είχε
αποφανθεί ότι το Ορφανοτροφείο της Πριγκήπου, για το οποίο το Πατριαρχείο κατέχει επίσημο τίτλο κυριότητας από το 1902, δεν
του ανήκε. Το Φανάρι προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για να ακολουθήσει η δικαίωσή του.
Μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα αναμένεται και η τελεσίδικη απόφαση του ΕΔΑΔ για το Ορφανοτροφείο της Πριγκήπου.
Εκτιμάται ότι θα καλέσει το τουρκικό κράτος να επιστρέψει το ίδιο το ακίνητο στο Πατριαρχείο ή να καταβάλει ένα σημαντικό ποσό
ως αποζημίωση.
Η Τουρκία, αν και είχε δικαίωμα, όπως προβλέπεται, να καταθέσει μέσα σε ένα τρίμηνο από την απόφαση τις προτάσεις του,
απέφυγε να το κάνει.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος έχει ζητήσει από τον Τούρκο πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, όταν ο
τελευταίος επισκέφθηκε τον περασμένο Δεκαπενταύγουστο την Πρίγκηπο, να λειτουργήσει το κτίριο του Ορφανοτροφείου ως
Κέντρο Οικολογικών Μελετών και Διαθρησκειακού Διαλόγου, χωρίς όμως να υπάρξει απάντηση από τον Τούρκο πρωθυπουργό.
Τότε ο Ερντογάν απέφυγε να επισκεφτεί και το κτίριο της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.
Σε Πόλη – Ιμβρο – Τένεδο

Την επιστροφή 988 ακινήτων διεκδικεί η ομογένεια
Οπως είπε στο «Εθνος της Κυριακής» ο λέκτορας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου της Θράκης Γιάννης Κτιστάκις, ο οποίος
συνέδραμε στην προσφυγή του Πατριαρχείου στο ΕΔΑΔ για το Ορφανοτροφείο της Πριγκήπου, τα ελληνορθόδοξα ιδρύματα –
βακούφια διεκδικούν από το τουρκικό κράτος την επιστροφή συνολικά 988 ακινήτων, από τα οποία τα 717 είναι στην
Κωνσταντινούπολη και 281 στην Ιμβρο και στην Τένεδο. Πρόκειται για μια περιουσία ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, δεδομένου ότι
πολλά από αυτά είναι παραθαλάσσια στον Βόσπορο και κάποια άλλα σε κεντρικές ακριβές περιοχές, όπως στο Μπεήογλου κ.λπ.
Το 1974, το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο της Τουρκίας (Yargitay) έκρινε ότι τα θρησκευτικά ιδρύματα δεν μπορούν να
αποκτήσουν ακίνητη περιουσία εάν η δυνατότητα πρόσκτησης ακινήτου περιουσίας δεν αναφερόταν ρητά στις δηλώσεις, τις
οποίες υποχρεώθηκαν να υποβάλουν το 1936. Κατά συνέπεια, τα περισσότερα από τα ακίνητα που αποκτήθηκαν από
θρησκευτικά ιδρύματα, είτε από δωρεές είτε με αγορά, μετά το 1936 κατέληξαν να αποτελούν περιουσία του τουρκικού κράτους.
Η πρακτική αυτή συνεχίζεται μέχρι σήμερα, με αποτέλεσμα εκατοντάδες ακίνητα να εξακολουθούν να τελούν υπό τουρκική
διοίκηση και, μακροπρόθεσμα, να περιέρχονται στην πλήρη κυριότητα του τουρκικού Δημοσίου.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το κτίριο του παλιού ελληνικού δημοτικού στην περιοχή του Ορτάκιοϊ (Μεσοχώρι) της
Κωνσταντινούπολης, το οποίο ανήκε στο ίδρυμα της Εκκλησίας του Αγίου Φωκά και μέχρι το 1955, πριν οι Ελληνες της Πόλης
υποχρεωθούν να εγκαταλείψουν την πατρογονική γη, λειτουργούσε με 40 μαθητές. Το κτίριο δημεύτηκε από το τουρκικό κράτος
το 1999 και, όπως γράψαμε στο φύλλο της περασμένης Κυριακής, η τουρκική κυβέρνηση εγκατέστησε σε αυτό τη Γενική
Γραμματεία επί θεμάτων της ΕΕ του αρμόδιου για την ένταξη υπουργείου.

Το τουρκικό κράτος
Κατέχει ελληνικές περιουσίες 14 δισ. €
Εκτός από τις περιουσίες των ελληνορθόδοξων ιδρυμάτων, υπάρχουν και χιλιάδες ακίνητα που αφορούν ατομικές περιουσίες
Ελλήνων σε Κωνσταντινούπολη, Ιμβρο, Τένεδο, που με μια σειρά προσχηματικούς λόγους έχουν δημευτεί από το τουρκικό
κράτος. Σημαντική προς αυτήν την κατεύθυνση υπήρξε η απόφαση πάλι του ΕΔΑΔ τον περασμένο Σεπτέμβριο.
Το δικαστήριο προχώρησε ομόφωνα σε μια νέα καταδίκη κατά του τουρκικού κράτους, αυτήν τη φορά, όμως, για τη δήμευση
περιουσίας Κωνσταντινουπολιτών -υπόθεση Φωκά- και για τη μη αναγνώριση δικαιωμάτων σε κληρονόμους τους που ζουν στην
Ελλάδα. Η απόφαση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, αφού ανοίγει τον δρόμο για τη διεκδίκηση πολλών περιουσιών
Κωνσταντινουπολιτών που έχουν δημευτεί από τις τουρκικές Αρχές.
Σύμφωνα μάλιστα με κάποια στοιχεία, τα ακίνητα ανέρχονται σε 11.900, με την αξία τους να υπερβαίνει τα 14 δισ. ευρώ σύμφωνα
με τον δικηγόρο Δ. Γκελντή, που υποστήριξε νομικά την προσφυγή στο ΕΔΑΔ. Η υπόθεση αφορούσε τη διεκδίκηση περιουσίας
που περιλαμβάνει τρία ακίνητα στην Κωνσταντινούπολη από τα αδέλφια μιας Πολίτισσας, η οποία πέθανε το 2000 και τους άφησε
κληρονόμους της. Το ΕΔΑΔ έδωσε προθεσμία τριών μηνών στην τουρκική κυβέρνηση να απαντήσει στο Δικαστήριο αναφορικά
με την εφαρμογή της απόφασης.
Γ. Κτιστάκις, δικηγόρος του φαναριού
Στην πράξη θα αποδειχτεί αν η Τουρκία άλλαξε στάση
Σύμφωνα με τον κ. Κτιστάκι, σχεδόν όλες οι ανάλογες προσφυγές μέχρι τώρα στο ΕΔΑΔ από νομικά πρόσωπα των οποίων τον
έλεγχο έχουν οι Ρωμιοί είχαν θετικά αποτελέσματα, ενώ με αφορμή και την υπόθεση Φωκά, αλλά και προηγούμενες, ο ίδιος
εξέφρασε απορία γιατί πολλοί Ρωμιοί δεν έχουν προσφύγει στα δικαστήρια φτάνοντας μέχρι και το ΕΔΑΔ.
Αλλά και στο θέμα της επιστροφής των ακινήτων των ελληνορθόδοξων ιδρυμάτων, κάτω από την πίεση της ΕΕ και των
προϋποθέσεων για να προχωρήσει η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας αλλά και των αποφάσεων του ΕΔΑΔ, έχουν υπάρξει
σημαντικές εξελίξεις στην Τουρκία, που όμως απομένει να επαληθευτούν στην πράξη. Η τουρκική κυβέρνηση τον περασμένο
χρόνο, όπως μας είπε ο κ. Κτιστάκις, προχώρησε στην ψήφιση μιας ειδικής διάταξης για την επιστροφή των ακινήτων που
αφαιρέθηκαν μετά το 1936.

Πρόκειται για μια μεταβατική διάταξη, που έδινε προθεσμία μέχρι τις 27 Αυγούστου του 2009 για να γίνουν οι όποιες δηλώσεις
διεκδίκησης. Ετσι έγιναν συνολικά 988 αιτήσεις για ανάλογα ακίνητα από ελληνορθόδοξα ιδρύματα και πρόκειται τους επόμενους
μήνες να υπάρξουν οι απαντήσεις της τουρκικής διοίκησης.

Σχεδόν όλα τα παραπάνω, που αφορούν τις καταπατήσεις των δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας και του Οικουμενικού
Πατριαρχείου, περιλαμβάνονται σε όλες τις εκθέσεις προόδου των τελευταίων χρόνων της ΕΕ για την Τουρκία, ενώ
περιελήφθησαν και στην τελευταία έκθεση του περασμένου Οκτωβρίου.
Οπως αναφερόταν, η ελληνική μειονότητα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει προβλήματα σχετικά με την εκπαίδευση και την
ιδιοκτησία, ενώ γινόταν μνεία στα ζητήματα που αφορούν τους ελληνικούς πληθυσμούς στην Ιμβρο και στην Τένεδο.
Επισημαίνονταν ακόμη τα προβλήματα του Πατριαρχείου λόγω απουσίας νομικής προσωπικότητας και ότι δεν είναι ελεύθερο να
χρησιμοποιεί, σε όλες τις περιπτώσεις, τον εκκλησιαστικό τίτλο «Οικουμενικό», ενώ γινόταν αναφορά στους περιορισμούς στην
εκπαίδευση των κληρικών και στη μη επαναλειτουργία της Σχολής της Χάλκης.
| More
reklam
kopyası yasaktır. - Her hakkı saklıdır  - iletişim -ana sayfa -  ©  İstanbul
Rum Cemaati resmi sitesi (περί πνευματικών διακιωμάτων και χρήσης
πατήστε
εδώ) privacy policy | contact us | help desk | sitemap